Buluşmalar

Hey kızlar!
Buradaki sanal buluşmalar zaman zaman gerçeğe dönüşüyor arkadaşlar... İşte size heyecanlı kucaklaşmalarla başlayıp süren kimi buluşmalar... İstanbul'dan...



Bir Büyükada anısı...



Büyükada




Mutluluk pozları




Lunapark gazinosu...

Eskiler... Siyah beyaz...

EKL 1947 (Sonradan yanan köşk)

EKL 1960 (Öğrenciler ve öğretmenleri...)

Piyanist Gülsin Onay

Sevgili kızlar:))
Bugün eski mezunlara bir duyuru yapmak istiyorum.
Şu uzun yaz sıcaklarında bu sayfaları ihmal etiğimin farkındayım ama çoğunuz deniz kenarında tatil yapmayı tercih ediyorsunuz zaten değil mi?
Duyurumun konusu ünlü piyanist Gülsin Onay.
Gülsin hanım 1965/66 öğretim yılında okulumuzun orta birinci sınıfındaymış. Bu sayfaları okuyanlar arasında 1970 mezunları olduğunu biliyorum. Biraz da buna dayanarak sormak
istiyorum: Acaba aranızda kendisini anımsayan, bilen var mı? Hatta belki EKL mezunu anneler, ablalar da hatırlayabilir...
Nedenine gelince; bir gazeteci arkadaşım kendisiyle ilgili bir biyografi çalışması yapıyor. Okul anıları işte bu çalışma için gerekli.
Yardımı, katkısı olabileceklere şimdiden teşekkürler.

Şefika

Eski öğretmenler

(Üzerine tıklayarak resmi büyütebilirsiniz.)
Bu fotoğrafta 1957-58 öğretim yılında EKL'de öğretmen kadrosu var. Çoğu genç, çiçeği burnunda öğretmen hanımlar... İçlerinden kimileri bizim devremizde bile öğretmenliğe devam ediyordu. İşte benim anımsadıklarım: Mahmure İnceoğlu, Mükerrem Süel, Meziyet Hanım. Elbette artık emeklilik dönemine gelmişlerdi. Belki de bu nedenle biz onları hep sert ve otoriter öğretmenler olarak gördük. Örneğin Mükerrem Hanım ve Meziyet Hanım. Sizlerin tanıdığınız öğretmenler de var mı içlerinde bilmem?
Bu arada Mahmure İnceoğlu'nun buradaki gençlik resmiyle alttaki yazıda verdiğim fotoğrafını karşılaştırır mısınız? 50 yıl arayla iki fotoğraf! Kendisine uzun ve sağlıklı bir ömür dilerim.


Bu da yukardaki fotoğrafta yer alan öğretmenlerin listesi... Hangileri sizin de öğretmeninizdi? Aynı okulda 30 sene öğretmenlik yapmış ne çok öğretmen varmış! Bugünle karşılaştırınca bana çok şaşırtıcı (ve sevindirici) geliyor.

Mezunlar Günü 2008

Sevgili arkadaşlar, işte bugün mezunlar gününde çektiğim fotoğraflar...

İşte bizim devreden bir grup: Ayla, Nuray, Emine, Mine...

Nuray ve Ayla

Fidan ve Mine

Mahmure öğretmenimiz

Matematikçi Asiye öğretmenim ve yine bizden mezun (1977) kardeşi...

Törenden bir görüntü. Geleceğin mezunları...

***

İstanbul'da bugün yağmurlu bir hava vardı. O yüzden çok az katılım olacağını sandım ama neyse ki öyle olmadı. Eski öğretmenlerimizden gelen çok az olsa da mezunların ilgisi oldukça yoğundu bu yıl... Okul yıllarından beri görmediğim bir grup arkadaşımla buluşmak beni çok mutlu etti. Yine hep birlikte koroyu dinledik, folklor ekibini izledik. 50. yıl plaketleri verildi. Bol bol fotoğraf çekildi. Koyu sohbetlere dalındı ve en kısa zamanda yine görüşmek üzere vedalaşıldı.

DUYURU

EKL Geleneksel Pilav Günü bildiğiniz gibi Nisan ayının son pazar günü yapılır.

Bu yıl 27 Nisan Pazar saat 11'de...

Görüşmek dileğiyle...

Erenköy Kız Lisesi'nde eski günler

Bugün eski fotoğraflara bakarken elime bunlar geçti. Bu yukardaki resim Erenköy Kız Lisesi’nde bir kış günü çekilmiş. 1970′li yılların sonuna doğru… Bol kar yağmış… Teneffüste bahçeye çıkılmış. Neşeli bir kartopu savaşı yaşanmış. Ardından bu neşeli kış gününün anısına resim çekilmiş. Resimde kimler yok ki? O günün neşeli gençlerinden biri bugünün piyanist Mehru Berumend Ensari’si. Çocuk doktoru Elmas Özkan önde sağdan ikinci. Bankacı Feyhan Özçetin önde ortada. Lale uzaktan bakıyor. Şimdi bir kolejin dil bölüm başkanı olan Nazan ayakta. Matematik öğretmeni Nermin ve yakın arkadaşım Mine Sayın da oradalar… Fethiye'li Mehtap Gerelioğlu, Gülnur ve diğerleri…

Karlar erimiş; İstanbul’a bahar gelmiş. Bahçe şahane. Güller açmış, ağaçlar yapraklarla donanmış. Öyle olunca biz de dersleri sermişiz. Hepimiz ‘beni bu güzel havalar mahvetti’ modundayız. Arka sırada Mehru’nun ‘çetesi’! Ön sırada üç silahşörler: Ben, Feyhan ve Mine Sayın. Mehtap Gerelioğlu, Semiral. Bir de bugünün Prof.u Lerzan.

Bu resimde ise sevgili öğretmenimiz Nahit Güçlü ile birlikteyiz. Mantık derslerimize gelirdi. Okulun felsefe grubu öğretmeniydi. Çok sağlam bir kitaplığı ve kültürü vardı. Beni ütopyalarla ve çok etkilendiğim Campanella’nın Güneş Ülkesi kitabıyla tanıştıran kişi. Bu resimde ayrıca geleceğin profesörü bir başka arkadaşımız var: Prof. Dr. Berin Çetinarslan. Benim bildiğim en az üç prof. dr var bu şanlı fen C sınıfında :)) Ne doktor sıkıntımız var ne avukat! Resimdekilerden iki kişi hariç hepsi yatılı. Eski yatakhane güzel sanatlar lisesi yapılıncaya kadar okulumuz yatılıydı…
Benim siyah beyaz lise anılarımdan bir bölümü böyle işte. İster siyah beyaz olsun isterse renkli anılar değerli; anılar paylaşıldıkça güzel. Böyle düşündüğüm için paylaşmak istedim…
Sevgilerimle.